Delegaci USA tak się przestraszyli zatrważających słów Mahmouda Ahmadinejad’a, że aż uciekli z sesji ONZ!

Różnice pomiędzy lektorem, a napisami wynikają z wykorzystania różnych tłumaczeń z perskiego na angielski.

Pełny tekst przemówienia:

http://palestyna.wordpress.com

Zakazana wiedza – gdzie jesteśmy i dokąd zmierzamy ! Bezpłatne warsztaty w Poznaniu w dniu 18.03.2012 -
poprowadzą Marcin Dachtera i Rafał Trąbski.

Seminarium odbędzie się w domu prywatnym około 2-3km od Poznania

Plan warsztatów:
10.00 – 11.30 – Wykład Rafała Trąbskiego pt. “Ekonomia fiducjarnej fikcji” – Wykład dotyczył będzie mankamentów obecnego systemu bankowości opartej na bezwartościowym pieniądzu fiducjarnym, nieuczciwej bankowości depozytowej i inflacjogennej rezerwie cżąstkowej.

11.30 – 12.00 – projekcja filmu – Amerykański sen

12 – 13.30 – wykład Rafała Trąbskiego pt. “Jak przywrócić złoty wiek” – w tym wykładzie pan Trąbski zaprezentuję propozycje naprawy obecnej ekonomii wysunięte przez ekonomistów z Austriackiej Szkoły Ekonomii.
13.30– 15.00 – projekcja filmu Architekci kontroli
15.00 – 16.30 – wykład Marcina Dachtery pt. Tajne stowarzyszenia – podstawowa wiedza o kulisach światowej polityki
16.30- 18.00 – wykład Marcina Dachtery pt . Jezuici – prawdziwi Illuminati
18.00 – 19.30- wykład Marcina Dachtery pt. Czym jest globalizm? Agenda globalistów…
19.30- 21.00 – pokaz filmu Endgame

Ilość miejsc ograniczona! O dostaniu się na listę uczestników seminarium zadecyduje termin wysłania zgłoszenia ! Proszę wysyłać swoje zgłoszenie wraz z danymi osobowymi na adres mailowy marcindachtera@yahoo.com

Organizacja Narodów Zjednoczonych i Nowy Porządek Świata! Oczami wielkiego badacza globalizmu Edwarda Griffina !

Friedrich August von Hayek (ur. 8 maja 1899 w Wiedniu, Austro-Węgry, zm. 23 marca 1992 we Fryburgu Bryzgowijskim) ekonomista austriacki i filozof polityki znany z obrony zasad gospodarki wolnorynkowej.
Był jednym z najbardziej wpływowych ekonomistów Szkoły Austriackiej ekonomii, wniósł także swój wkład w rozwój nauki prawa oraz kognitywistyki. Był przeciwnikiem interwencjonizmu państwowego i zwolennikiem powrotu do liberalnej doktryny gospodarczej.
W 1974 roku otrzymał Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii m.in. za „pionierskie badania w dziedzinie teorii pieniądza i cyklów koniunkturalnych. Wraz z nim uhonorowano Gunnara Myrdala.

Choć nauczanie społeczne Kościoła katolickiego nie nosi pieczęci papieskiej „nieomylności” i katolikom „wolno” z nim się nie zgadzać, to jednak Kościół, jako instytucja, kieruje się nim w działaniach edukacyjnych, społecznych i politycznych. Ponieważ działania te odgrywają znaczną rolę w życiu społecznym, warto, aby zwolennicy wolności gospodarczej zwrócili uwagę na to, że Kościół nie jest w tej sprawie ich sprzymierzeńcem.

Z nauczaniem gospodarczym Watykanu można się zapoznać w oficjalnym Kompendium nauki społecznej Kościoła. Gdyby zignorować wskazania szczegółowe, dokument Papieskiej Rady Iustitia et Pax dałoby się odczytać jako życzliwy zarówno wolnemu rynkowi, jaki i socjaldemokracji. Jednak z analizy szczegółowych postulatów jasno wynika, że Kościół jest wolnemu rynkowi przeciwny.

W skali makroekonomicznej Kościół naucza, że strategiczne kierunki rozwoju gospodarczego powinno określać państwo. Oznacza to centralne planowanie przynajmniej na poziomie selekcji preferowanych branż oraz bezpośrednie interwencje w celu realizacji politycznej strategii.

Wolny rynek może przynosić korzyści dla wspólnoty tylko wtedy, kiedy organizacja państwa definiuje i określa kierunek rozwoju gospodarczego, kiedy sprawia, że respektuje się sprawiedliwe i jasne reguły, kiedy interweniuje także w sposób bezpośredni w ściśle określonym czasie.

Kościół ponadto pragnie, aby polityczne interwencje w życie gospodarcze były realizowane także w skali globalnej. Niedawny apel Watykanu w sprawie utworzenia światowego banku centralnego i centralizacji polityki fiskalnej jest logiczną konsekwencją tego postulatu.

Również polityka, na równi z ekonomią, musi rozszerzyć swój zakres działania poza granice państwa, szybko roztaczając swoje działanie na skalę światową, co pozwoli jej kierować procesami rozwoju w świetle zasad moralnych, a nie tylko ekonomicznych.

Jeśli chodzi o szczegółowe regulacje życia gospodarczego, to poniższy fragmentKompendium… pokazuje, że Kościół opowiada się za ograniczeniem swobody zawierania kontraktów o świadczenie pracy oraz prowadzenia działalności gospodarczej w wybrane dni.

Chrześcijanie powinni zabiegać, w poszanowaniu wolności religijnej i dobra wspólnego wszystkich, o uznanie niedzieli i uroczystości liturgicznych za ustawowe dni świąteczne.

Na wolnym rynku będą powstawać związki zawodowe i inne organizacje pracownicze, których celem będzie wzmacnianie pozycji negocjacyjnej pracowników. W takiej działalności nie ma nic złego — problem pojawia się tylko, jeśli strony negocjacji angażują po swojej stronie władzę polityczną. Jednak właśnie to nakazuje Kościół.

Organizacje związkowe mają obowiązek wpływania na władze polityczne, aby należycie uwrażliwiać je na problemy pracy i angażować na rzecz realizacji praw pracowniczych.

Kościół katolicki popiera też ideę państwowej redystrybucji, która jest niezgodna z modelem wolnorynkowym, przynajmniej wtedy, kiedy weźmiemy pod uwagę jego czystą postać.

Sprawiedliwy, skuteczny i wydajny system finansów publicznych daje dobre wyniki w dziedzinie gospodarki, ponieważ wspiera rozwój zatrudnienia, podtrzymuje działalność przedsiębiorczą oraz inicjatywy bezdochodowe, zwiększa też wiarygodność państwa jako gwaranta systemów ochrony i ubezpieczeń społecznych, szczególnie nastawionych na ochronę najsłabszych.

Rozbieżność pomiędzy nauczaniem społecznym Kościoła, a ideami wolności gospodarczej może stawiać katolickich zwolenników wolnego rynku w moralnie niekomfortowej sytuacji. Istnieje prawdopodobnie wiele sposobów radzenia sobie z tą trudnością, jednak koniecznym punktem wyjścia dla każdego z nich powinna być uczciwa konfrontacja z rzeczywistością. W moim przekonaniu, taka konfrontacja wskazuje, że nauka społeczna Kościoła w obecnym kształcie oraz idea wolnego rynku są ze sobą sprzeczne.

Autor: Jan Iwanik